در تدریس، بارها لازم میبینم به هنرجویان تأکید کنم که میان «اجرای یک قطعه» و «تمرین کردن آن» تفاوت اساسی وجود دارد. تمرین کردن خود یک مهارت است؛ یا بهتر بگوییم، مجموعهای از مهارتهاست. شیوهای که با آن یک قطعه را تمرین میکنیم، در نهایت تعیین میکند که چگونه آن را اجرا خواهیم کرد. اگر مرتب قطعهای را بدون دقت و با عجله از ابتدا تا انتها بنوازیم و نتهای اشتباه، ریتمهای نادرست، انگشتگذاریهای نامناسب یا هر نوع بیدقتی دیگری را تکرار کنیم، در واقع همهٔ این اشتباهات را در ذهن و عضلات خود تثبیت کردهایم و طبیعی است که در اجرای نهایی نیز همانها ظاهر شوند. «تمرین باعث ماندگار شدن میشود». میتوان اجرای مکرر یک قطعه را به «خرج کردن» تشبیه کرد، در حالی که تمرین اصولیِ بیشتر شبیه «سرمایهگذاری» است.