تمامی حقوق مادی و معنوی این اثر متعلق به «نشر نای و نی» است.

در این کتاب شیوهٔ آهنگسازی دوازده‌صدایی یا ددکافنیک (Dodecaphonic) مورد بررسی و مطالعه قرار می‌گیرد؛ روشی در آهنگسازی که در اوایل قرن بیستم، به‌ویژه با آثار آرنولد شونبرگ شکل گرفت. در این شیوه، آهنگساز به‌جای تکیه بر گام و مرکز تونال، از هر دوازده نت کروماتیک به‌صورت یک مجموعه یا «سری» استفاده می‌کند. در ساده‌ترین شکل، آهنگساز دوازده نت را در یک ترتیب مشخص قرار می‌دهد و تا زمانی که سری کامل اجرا نشده، معمولاً از تأکید بر یک نت به‌عنوان مرکز تونال پرهیز می‌کند. این سری می‌تواند به شکل‌های مختلفی مانند اصل (Prime)، معکوس (Inversion)، قهقرایی (Retrograde) و قهقراییِ معکوس (Retrograde Inversion) مورد استفاده قرار گیرد. هدف این روش، ایجاد نوعی برابری میان دوازده نت و رهایی از نظام تونال ماژور ـ مینور است. این شیوه بعدها زمینه‌ساز گسترش موسیقی سریال (Serialism) شد؛ جریانی که در آن، اصول سری‌سازی می‌توانست علاوه بر ارتفاع نت‌ها، به عناصری مانند ریتم، دینامیک و آرتیکولاسیون نیز گسترش پیدا کند.